Home » Nieuws » Internationaal » Frisse temperaturen verhinderen topprestaties op 43ste AG Memorial Van Damme [nabeschouwing]
Foto: Golazo

Frisse temperaturen verhinderen topprestaties op 43ste AG Memorial Van Damme [nabeschouwing]

De 43ste editie van de AG Memorial Van Damme is afgelopen. De weersomstandigheden lieten het vaak niet toe om wereldjaarprestaties neer te zetten. Er konden zich dan ook geen nieuwe Belgische atleten plaatsen voor Doha. Isaac Kimeli zorgde met een olympische limiet op de 5000m voor de Belgische prestatie van de avond.  Christian Taylor zorgde in het hinkstapspringen voor het enige meetingrecord.

Mannen: Isaac Kimeli zorgt voor Belgisch hoogtepunt

De Belgische prestatie van de avond kwam wellicht van Isaac Kimeli. Nog voor het stadion goed gevuld zat ging hij van start op de toegevoegde reeks van de 5000m. Een sterke Kimeli liep zowaar naar een nieuw persoonlijk record én olympisch minimum. Lees hier meer over zijn prestatie. Er werd een stevig tempo opgelegd op de 3000m steeple bij de mannen. De wereldjaarprestatie kwam hier in gevaar. In een spannende laatste rechte lijn kwamen ze toch met drie naast elkaar. De Ethiopiër Getnet Wale hield net stand en greep de overwinning en de Diamond League-eindzege weg voor de Marokkaan Soufiane El Bakkali. Hij moet net als vorig jaar vrede nemen met de tweede plaats. Met 8’06″92 klokt Wale nipt boven de beste jaarprestatie af. Op de 1500m toonde de Keniaan Timothy Cheruiyot zich met 3’30″22 oppermachtig met zijn derde opeenvolgende overwinning in Brussel. Hij verloor dit seizoen nog geen enkele wedstrijd en mag zich dus terecht de te kloppen man noemen met het oog op Doha. Jakob en Filip Ingebrigtsen legden beslag op respectievelijk de tweede en derde plaats. Ismael Debjani werd ook kansen toegedicht om een WK-ticket te versieren, maar bleef steken op 3’40″04.

Michael Norman kwam sinds de Amerikaanse trials niet meer in actie. In het Koning Boudewijnstadion ging de 21-jarige Amerikaan toch van start als één van de favorieten. Een hele scherpe tijd kwam er niet uit, al mag hij met zijn overwinning in 44″26 wel tevreden terugblikken op zijn baanronde. Zijn landgenoot Fred Kerley werd tweede in 44″46. Jonathan Sacoor deed een ultieme poging om onder de gevraagde 45″30 voor het WK te duiken. Vanuit baan negen bleef hij steken op 45″72. In de toegevoegde reeks noteerde Kevin Borlée 45″89. Dylan Borlée moest genoegen nemen met een tijd van 46″69. Geen enkele Tornado kon zich dus individueel plaatsen op de 400m, al bestaat de kans wel nog dat Sacoor wordt gedelibereerd. Op de halve baanronde zorgde Noah Lyles voor een unicum. Nog nooit won iemand de Diamond League-trofee op zowel de 100m als de 200m. De 22-jarige Amerikaan snelde in de regen naar 19″74. Robin Vanderbemden liep een knappe wedstrijd maar kwam in de laatste 40m tekort om zich voor Doha te plaatsen. Hij werd zesde in een seizoensbeste van 20″51. Ook voor Michael Obasuyi was een belangrijke rol weggelegd in de strijd voor Doha. Een gretige Obasuyi tikte de laatste horde zwaar aan nadat hij eerder uit balans was geraakt. De hordeloper werd vervolgens gediskwalificeerd voor het omstoten van de laatste horde. De Spanjaard Orlando Ortega balde de vuisten. Hij mag dankzij zijn 13″22 de jackpot en trofee mee naar huis nemen.

Orlando Ortega – Foto: Golazo

Op de kampnummers was het voor de Belgen vooral uitkijken naar wat Philip Milanov in het discuswerpen nog kon forceren. Op het Belgisch kampioenschap vorige week liep het al wat minder voor hem en die trend zette zich jammer genoeg door op de Memorial Van Damme. De atleet van VAC bleef steken op 60m84. De Zweed Daniel Ståhl kon in principe al na zijn eerste poging klinken op de zege. Hij noteerde 68m68. Christian Taylor zorgde internationaal gezien voor een hoogtepunt. Hij sprong met zijn lange benen richting 17m85, een meetingrecord. Het vorige meetingrecord stond al sinds 1995 op de tabellen dankzij de 17m60 van de Brit Jonathan Edwards. Daarmee verzekerde de Amerikaan zich ook van zijn zevende diamant, waardoor hij op gelijke hoogte komt met recordhouder Renaud Lavillenie.

Vrouwen: Nafi Thiam grote publiekstrekker van dienst

Sifan Hassan heeft de tactische strijd op de 5000m naar haar hand gezet. Het wedstrijdverloop verliep in het voordeel van de Nederlandse, die met een fenomenale sprint de tegenstand een hak zette. De beste wereldjaarprestatie kwam niet in het gevaar. Haar overwinning was goed voor een onuitgegeven dubbel, aangezien geen enkele vrouw zowel de 1500m als de 5.000m in dezelfde editie van de Diamond League won. De Keniaanse Hellen Obiri, die de snelste tijd van dit jaar in handen heeft, viel naast het podium. Geen derde opeenvolgende trofee dus voor haar. Op de dubbele baanronde toonde Renée Eykens haar lef door mee te gaan met de top. Op 700m van het einde leek dat felbegeerde WK-ticket nog binnen handbereik, maar de laatste rechte lijn was er te veel aan. Eykens kon het tempo niet volhouden en finishte na 2’03″20. De winnende tijd bedroeg 2’00″24 voor de Amerikaanse Ajee Wilson. Op de afsluitende toegevoegde 400m horden toonde Paulien Couckuyt nog maar eens haar klasse door tweede te eindigen in 56″68. Hanne Claes volgde even later in 57″08. Op de baanronde zonder horden werd de Belgische strijd gewonnen door Imke Vervaet die met 53″22 een nieuw persoonlijk record liep. Camille Laus werd in diezelfde reeks tweede Belgische met 53″23. Manon Depuydt klokte af op 53″59.

De Jamaicaanse Danielle Williams beleefde een hoogdag op de Memorial. Een scherpe 12″46 leverde haar de eindzege op en daarmee kwam ze ook nog eens dicht bij het 33 jaar oude meetingrecord van 12″42. Voorafgaand zorgde de Nigeriaanse Tobi Amusan nog voor een nipte valse start en de nodige vertraging. Het speelde niet in het voordeel van Anne Zagré. Ze struikelde over een horde en werd gediskwalificeerd. Zoals voorspeld kwam er een spannend duel op de 100m tussen de Jamaicaanse Shelly-Ann Fraser-Pryce en de Britse Dina Asher-Smith. In de laatste 20m toonde de jonge Asher-Smith zich iets sneller. De sprintster haalde het in een seizoensbeste van 10″88. Fraser-Pryce dook met 10″95 ook nog onder de elf seconden. De Nederlandse Dafne Schippers viel met 11″22 net naast het podium.

Mariya Lasitskene – Foto: Golazo

Het polsstokspringen bij de vrouwen kende wel succes! De Griekse Katerina Stefanidi won twee jaar geleden in Brussel en deed haar kunstje dit jaar over. In regenachtige en koude omstandigheden ging ze over 4m83, een evenaring van haar seizoensbeste. De Russische Anzhelika Sidorova, die onder neutrale vlag uitkomt, geraakte eveneens over die hoogte maar had meer pogingen nodig.

Dé publiekstrekker bij uitstek was toch wel Nafi Thiam. Het verwachte duel met Mariya Lasitskene kwam er evenwel niet. Thiam had twee pogingen nodig voor 1m95 en had te veel moeite met 1m97. De Russische Lasitskene blijft in 2019 outdoor ongeslagen dankzij een sprong over 1m99. De Kroatische Sandra Perkovic kon in het discuswerpen het aantal Diamond League-trofeeën van Lavillenie evenaren. Met haar 66m00 werd ze dit jaar tweede en blijft ze met zes stuks zitten. Het blijft voorlopig een minder seizoen voor de regerende wereldkampioene. Yaimé Perez bevestigde nog maar eens haar statuut van topfavoriete voor het WK. De Cubaanse kwam tot 68m27m. In het verspringen kregen de vele aanwezige supporters een sterke Malaika Mihambo aan het werk te zien. De Duitse sprong begin augustus nog naar een beste wereldjaaprestatie van 7m16. In Brussel ging het met 7m03 opnieuw ver, haar zesde sprong over de magische grens van de zomer. Ze hield het bij drie sprongen om met het zicht op Doha geen risico’s te nemen. Caterine Ibarguen kon eveneens haar zevende trofee winnen, maar ontgoochelde met 6m26. Vorig jaar was de Colombiaanse nog goed voor winst in het hinkstap -én verspringen. Hanne Maudens noteerde een matige 5m80, maar had achteraf wel goed nieuws mee te delen. Ze heeft namelijk bevestiging gekregen voor deelname aan het WK in Doha. Maudens wordt opgevist voor de zevenkamp.

U kan alle uitslagen hier terugvinden.

Geef een reactie