Op het EK marathon in Birmingham zijn Victoria Warpy en Valentine Mathy in de top 30 geëindigd. Warpy finishte als 27ste, net voor Mathy die 28ste werd. Malejeva Mathijs finishte uiteindelijk als 47ste. De Europese titel ging naar de Finse Alisa Vainio. Zij soleerde meesterlijk dominant naar de zege in een kampioenschapsrecord van 2u22:26.
De laatste dag van het EK atletiek in Birmingham begon zonder ochtendsessie in het stadion, maar met de marathons in het stadscentrum. De vrouwen moesten het vroegst uit de veren, zij startten om 7u30 bij ideale marathontemperaturen. Een voorbereiding hadden Valentine Mathy, Malejeva Mathijs en Victoria Warpy weliswaar niet gehad. Zij kregen dik twee weken geleden de vraag of ze deze marathon wilden lopen na de versoepeling van de selectiecriteria door Belgian Athletics.
Voorin stond er geen maat op de Finse Alisa Vainio. Zij ging al snel alleen op pad, stoomde vastbesloten door en klokte op het geaccidenteerde parcours een kampioenschapsrecord 2u22:26. In de strijd om het podium wonnen Lili Anna Vindics-Tóth en thuisloopster Abbie Donnelly het pleit van Nóra Szabó.
Een stukje verderop werkten de Belgische vrouwen een veelal eenzame wedstrijd af. Warpy en Mathy bleven dicht bij elkaar in de buurt en hadden goed ingedeeld. Allebei rolden ze in het tweede deel van hun koers nog een hoop concurrentes op om de top 30 in te duiken. Warpy finishte uiteindelijk als 27ste in 2u37:23 met een voorgift van negen seconden op Mathy. Zij werd 28ste. Mathijs kende een moeilijke wedstrijd en knokte zich alleen een weg naar de finish: die haalde ze als 47ste.
Victoria Warpy: “Elke keer als ik Belgen zag, werd ik eraan herrinnerd dat ik moest blijven pushen”
“Starten en finishen op Victoria Square, prachtig! Ik heb de hele tijd met een smile op mijn gezicht rondgelopen. Zoals iedereen weet was onze voorbereiding niet optimaal, dus de bedoeling was om behouden te starten. Ik ben misschien iets te rustig gestart, want in de groep die ik koos moest ik zelf veel doen. Uiteindelijk ben ik er alleen vandoor gegaan en kon ik op het einde Pac-Man spelen en mensen inhalen. Met iets meer durf om de eerste groep te volgen kon het misschien net iets beter.”
“Als crosser vond ik het reliëf en de bochtjes wel fijn. Het was zwaar, maar het publiek heeft mij enorm veel kracht gegeven. Elke keer als ik Belgen zag, werd ik eraan herrinnerd dat ik moest blijven pushen. De vele rondjes waren in die zin ook wel fijn, want ik wist dat ik mensen ging blijven zien. Nu is het een doel om dit nog eens mee te maken.”
Valentine Mathy: “Na de versnelling van Victoria spatte de groep helemaal uiteen”
“De start was ontspannen, maar na de versnelling van Victoria spatte de groep helemaal uiteen. Daarna was het een mentale strijd. De lange eenzame trainingen die ik nu en dan heb ingelast hebben mij enorm geholpen. Elke kilometer was er één gewonnen en ik hield in gedachten dat ik België op de best mogelijke manier wilde vertegenwoordigen. Ik had Victoria bijna de hele tijd in mijn zicht, dus voor mij voelt het alsof we samen hebben gelopen op enkele meters van elkaar. Mijn voorbereiding was op Eindhoven in oktober afgesteld, maar ik heb dat meteen op de tweede plaats gezet toen ik de kans kreeg om hier te lopen. Dat bracht ook wel druk mee, want je loopt niet alleen voor jezelf.”
“Er waren veel Belgen aan het parcours en mijn vader heeft mij verrast door hier ook te zijn. Hij spoorde de mensen aan om mijn naam te roepen dus ik heb veel steun gevoeld. De rondjes waren voor mij geen probleem. Ze zorgden ervoor dat ik de supporters vaak terugzag en dat ik als een robot kon aftellen, zoals een training op de loopband ook aanvoelt.”
Malejeva Mathijs: “Drie of vier keer moeten gaan zitten”
“Het was een pittige wedstrijd. De benen voelde in het begin goed, maar ik kreeg nog voor de helft last van mijn maag. Ik ben drie of vier keer moeten gaan zitten en heb verschillende gelletjes overgeslagen. Ik heb beslist om er alles aan te doen om uit te lopen, want ik ben heel blij dat ik hier mocht staan en wilde mijn dankbaarheid voor die kans tonen. Ik heb niet alles kunnen tonen wat erin zat, maar dat is ergens deel van de marathon. Ik heb in het begin toch genoten van de ervaring, maar het alleen lopen was heel hard.”
