Het contrast met Elien Vekemans kon moeilijk groter zijn. Allebei werden ze vierde, maar waar dat voor Vekemans een onverwachte opsteker was, baalde Ilona Masson als een stekker. Met de tweede Europese jaarprestatie mikte ze vol op de medailles. Haar beste sprong van 14m37 was uiteindelijk slechts 3cm te kort voor een plek op het podium.
“De teleurstelling is heel groot. Hiervoor was ik niet gekomen en het gaat moeilijk zijn om dit te accepteren. Op een kampioenschap vierde eindigen doet heel veel pijn, dan was ik liever achtste geweest. Voor Saliyya ben ik superblij en dat zij het is die me van het podium duwt verandert daar voor alle duidelijkheid niets aan.”
“Het waren uiteindelijk geen makkelijke omstandigheden. Veel rugwind lijkt goed, maar ze was onregelmatig en dus heel moeilijk te voorspellen. Dat maakt de aanloop heel uitdagend, maar dat was voor iedereen zo. Ik moet accepteren dat anderen daar beter mee zijn omgegaan. Degene die derde wordt had één geldige sprong, maar wel de perfecte met veel rugwind en een goede afzet. Bij mij was de vijfde poging heel goed, maar nipt ongeldig. Het zit in kleine dingen.”
“Het relativeren zal iets voor de komende dagen zijn, nu lukt dat niet eerlijk gezegd. Ik hoop dat ik daarin slaag en dat deze tegenslag op een gegeven moment een bron van kracht kan worden. Ik zal veerkrachtig moeten zijn.”
