Na twee bloedhete dagen in het Alexander Stadium is Dai Keïta als vijftiende geëindigd in de meest veelzijdige van alle disciplines. De tienkamper tikte finaal af op 7.878 punten. Leo Neugebauer kwam als een wandelende dode over de finish gestruikeld, maar hield genoeg over op Niklas Kaul om de titel te pakken.
Dai Keïta mocht gisteren op zijn 21ste voor het eerst een groot kampioenschap aanvatten. De jonge tienkamper brak in mei als zesde Belgische man de 8.000 puntenbarrière en snoepte deze winter het BR beloften op de zevenkamp af van Jente Hauttekeete.
Zijn eerste dag werd er een met één groot hoogtepunt: 47″97 betekende een 400m-PR van bijna een seconde. Ook de 100m ging goed met 10″90. Het kogelstoten werd een teleurstelling, want Keïta liet ruim een meter liggen op zijn PR. Het hoogspringen en het verspringen waren degelijk met 7m33 en 1m96.
Tegenover die wisselvallige eerste dag zette Keïta een tweede dag met grote constante neer. 14″84 op de 110m horden, 39m04 in het discuswerpen, 5m00 in het polsstokspringen en 53m36 in het speerwerpen waren allemaal prestaties in de buurt bij zijn PR’s. Die brachten hem naar de afsluitende 1500m op positie 15, met Nino Portmann in het vizier. De Zwitser vertrok te snel, maar stortte in. Keïta pakte hem terug, maar het gat werd niet meer groot genoeg om de veertiende plaats af te snoepen.
Dai Keïta:
“Het gevoel is dubbel: ik ben trots dat ik hier als één van de jongsten heb mogen staan. Sportief blijf ik wel wat onder mijn verwachtingen. Het lopen ging heel goed, maar het werpen weerspiegelt niet wat ik op training doe. Ik forceerde te veel.”
“De horden waren naar mijn gevoel een goede race, maar de tijd viel tegen. De tegenwind van -2.2 m/s verklaarde dat wel. In het discuswerpen was mijn eerste worp veilig en degelijk, maar de meer risicovolle worpen kreeg ik niet perfect uitgevoerd. Over polsstok was ik tevreden: het kostte moeite om erin te komen, maar daarna kwam ik in de wedstrijd. Speer was misschien nog het beste werpnummer. In de 1500m waren de anderen vooral te snel gestart, maar loop ik een vrij degelijke tijd. Ik was aan het einde volledig op door de warmte en de lange duur van het polsstokspringen. Dat gaat een invloed hebben gehad.”
