Simon Verherstraeten komt op de Memorial Van Damme op zowel vrijdag als zaterdag in actie. Naast een invitational 100m met de Belgische mannen krijgt hij ook een baan in de Diamond League-finale van de 100m. Verherstraeten gaat op zoek naar een topchrono en droomt van de 10-secondengrens.
Simon Verherstraeten haalde op het EK in Birmingham de finale van de 100m, maar moest daarin met krampen uitstappen. Intussen staat hij te popelen om die teleurstelling door te spoelen en een snelle 100m te lopen voor eigen publiek. “Op het EK was ik bezig met de finale en een plaats, op de Memorial wil ik vooral een sterke tijd lopen. Ik hoop richting een PR (10″06) te gaan. Het Belgisch record (10”02) en de WK-limiet (9”95) zijn niet het eerste waar ik mee bezig ben. Een PR is het doel en een BR of WK-limiet zou daar een mooie bonus bij zijn.”
“De tien secondengrens is echt magisch en iets wat ik in mijn carrière absoluut wil presteren. Toen ik dat in Griekenland met te veel wind op het bord zag staan kreeg ik al een voorproefje van het gevoel dat ik najaag. Hopelijk volgt er meer. De vorm is er zeker en een race als deze zou daar ideaal voor moeten zijn als de omstandigheden kloppen.”
“Ik werk nog steeds, dus ik hoop richting Los Angeles nog meer met de sport bezig te kunnen zijn. Ik heb veel ideeën over mogelijke investeringen en verbeterpunten, maar dit is geen eenvoudige sport om sponsoring in te vinden en die ideeën kosten geld. Verder is het voorkomen van krampen in finales uiteraard een werkpunt. Het probleem is dat je neuro-musculair stelsel de hele dag ‘aan’ staat als er drie koersen zijn. We hebben op zich wel al plannen over hoe we dat tot rust kunnen brengen.”
“Na de teleurstelling van de individuele EK-finale heb ik beslist om een doel te maken van het EK indoor. Daar wil ik richting 6”50 gaan en dan doe je altijd mee voor de medailles. Die honger is echt aanwezig.”
“Ik herinner me dat ik als kind met de club naar de Memorial kwam. Het wereldrecord op de 110m horden van Aries Merritt is me bijgebleven, net als de 9”79 van Christian Coleman. Toen was ik al wat ouder, maar 2018 is intussen toch ook al een tijdje geleden. Ik kom de wereldtoppers ondertussen wat vaker tegen op wedstrijden, maar een beetje starstruck ben ik toch nog altijd. Nu ga ik naast Coleman en andere toppers staan, atleten waar ik als jonkie naar opkeek. Dat is heel leuk en bijzonder, maar het houdt mij ook alert om goed te zijn. Anders kan het een afstraffing worden.”
