Daniel Segers zijn quadriceps heeft het gehouden. De Borlée-poulain met gescheurde bovenbeenspier moest vanuit de binnenbaan vechten tegen de bierkaai, maar hij haalde toch mooi het einde in 45″48. Matthew Hudson-Smith is de opvolger van Alexander Doom als Europees kampioen. Hij won in 44″17.
Daniel Segers vertelde dit seizoen keer op keer hetzelfde verhaal: “Als ik fit ben in Birmingham doe ik mee voor de finale en daar kan alles.” Tot tien dagen geleden leken alle ingrediënten aanwezig om die grote ambities waar te maken, de vorm zat goed en het lichaam heel. Op precamp in Barcelona sputterde zijn broze lichaam echter weer tegen. Segers liep een scheur op in zijn quadriceps en zag zijn EK-kansen slinken.
Opgeven zonder strijd weigerde hij weliswaar te doen. Segers zakte af naar midden-Engeland en trad aan in de halve finale. Daar liep hij ondanks de blessure knap 45″03 om zo via een snelste verliezende tijd de finale te halen. In die eindstrijd kreeg hij de binnenbaan toegewezen. Sowieso geen geschenk door de scherpere bocht, maar met een geblesseerde quadriceps ook nog eens zorgwekkend.
Segers liep desalniettemin een wedstrijd om trots op te zijn gezien de omstandigheden. Hij klokte 45″47 en slaagde erin om de meet te halen. Dat maakt van hem de achtste man van Europa. De overwinning ging naar thuisfavoriet Matthew Hudson-Smith, die in 44″17 zegevierde en weinig tegenstand duldde. Voor het podium was 44″41 nodig.
Daniel Segers: “Proficiat aan de mannen die presteren op het moment dat het moet”
“Het was heerlijk om een Europese finale te lopen, maar ik ben ook teleurgesteld uiteraard. Ik loop één van de traagste tijden van mijn seizoen, maar ik heb alles gegeven dus kan geen spijt hebben. Als ik hier een wedstrijd op mijn niveau loop, dan eindig ik dicht bij het podium. Nu is het de laatste plaats. Dit bewijst mij nog maar eens hoe moeilijk het is om te presteren op het moment dat het moet, dus proficiat aan de mannen die dat telkens klaarspelen. Ik ben opgestaan zonder pijn en heb alle mogelijke middelen ingezet om mijn quadriceps te beschermen en niets te voelen. Tijdens de wedstrijd heb ik er niet veel aan gedacht. Als ik goed genoeg was om hier te lopen, ben ik dat normaal ook voor de Tornados. Als ze mij oproepen, ben ik klaar.”
