Over de limiet: Welke sprinters mogen van Birmingham dromen?

Binnen een kleine twee maanden trekt de Europese atletiektop naar het Engelse Birmingham om daar te bepalen wie zich de komende twee jaar continentaal kampioen mag noemen. In ‘Over de limiet’ maken we een stand van zaken op over welke Belgische atleten op koers liggen om daar aan de start te komen en wie nog een zetje nodig heeft. In deze editie nemen we de individuele sprintnummers en de estafettes onder de loep.

In de eerste ‘Over de limiet’ legden we naast de stand van zaken voor de atleten op de kampnummers ook de werking van het kwalificatiesysteem nog eens tot in de puntjes uit. Die opfrissing vindt u hier terug. In het laatste deel kijken we naar de (middel)lange afstandsnummers, dat verschijnt binnenkort.

Atleten met zekerheid over EK-startrecht

Beginnen doen we bij de atleten die hun tripje naar Birmingham al mogen inplannen. Zij zijn zeker dat ze uitgenodigd zullen worden door European Athletics en dat Belgian Athletics die invitatie zal aanvaarden. Deelname aan het BK A.C. geldt wel als bijkomende selectievoorwaarde. Er is een maximum van drie atleten per land op elk nummer, behalve de gevallen waarin één van die atleten titelverdediger is. Op de 400m maakten de Belgen handig gebruik van die uitzondering. Jonathan Sacoor plaatste zich gisteren als vierde Belg voor Birmingham.

Alle andere atleten moeten nog op limietenjacht. Indien de Belgische eis strenger is dan de Europese is het duidelijk: alleen het presteren van de nationale limiet kan de atleet tot op het EK brengen. Indien de Europese eis strenger is dan de Belgische zijn er twee wegen naar Birmingham. De eerste is een prestatie neerzetten die meteen scherp genoeg is om naast de Belgische limiet ook aan de Europese limiet te voldoen. De tweede is om bovenop het presteren van de nationale limiet binnen het quotum te staan op de Road To Birmingham-ranking.

Ter herinnering de limieten. De Belgische eisen die strenger zijn dan de Europese staan vet gedrukt.

Het feit dat de Belgische beloftenlimiet vaak milder is dan de Europese, terwijl de Belgische seniorenlimiet op diezelfde discipline strenger is, maakt de situatie er niet overzichtelijker op. Dit verklaart waarom u voor bepaalde nummers verschillende limieten zal lezen. Na elke atleet staat wel telkens alleen de limiet opgegeven die voor hem of haar relevant is.

Belgische limiet strenger dan Europese: Alleen naar Belgische limiet kijken

Op de 100m zijn er twee vrouwen die eerder individueel EK’s haalden en daar dit jaar opnieuw hopen te staan. Rani Rosius heeft een PR dat drie honderdsten scherper staat dan de 11″13 die nodig is voor Birmingham. Zij werd in maart nog geopereerd aan haar enkel, maar keerde intussen al terug in competitie. Delphine Nkansa’s beste chrono van 11″20 maakt de limiet ook voor haar realistisch. Nkansa heeft daarnaast goede kaarten om over 200m de limiet van 22″75 te presteren. De Europese beloftenkampioene van 2023 liep vorig jaar op de Memorial 22″88.

Op de baanronde heeft vooral Helena Ponette de limiet van 50″88 in gedachten. Die zocht ze eind mei op door tijdens de IFAM 51″15 te lopen, drie honderdsten boven haar PR. Naomi Van den Broeck – wel gekwalificeerd op de 400mH – zou het minimum in principe ook aan moeten kunnen, maar liep deze zomer nog geen wedstrijden. De WK-finaliste op de horden liep in maart een gescheurde kuitspier op en moest passen voor enkele Diamond Leagues waar ze initieel een baan had bemachtigd. Belgisch recordhoudster Cynthia Bolingo, die vorig jaar volledig moest schrappen en ook in 2024 nooit 100% fit geraakte, blijft kampen met achillespeesproblemen.

Op de lage horden zijn de twee vrouwen met finaleambities – Naomi Van den Broeck en Paulien Couckuyt – al geplaatst. Ilana Hanssens lijkt gezien haar indoorprogressie toe aan een nieuw PR, maar moet vanaf 56″50 wel nog een hoop tijd vinden om de limiet van 54″83 op te zoeken. Ook haar vlak 400m-PR lijkt aan herziening toe, aangezien haar beste chrono van 52″86 er één van enkele maanden terug op de indoorpiste is.

De mannen hebben op de kortste afstand 10″11 nodig, iets wat alleen Simon Verherstraeten ooit al liet zien (10″06 in 2024). Afgelopen weekend opende hij zijn seizoen met veel glans en een superstraffe chrono van 9″97. De wind blies in Griekenland weliswaar te hard voor een limiet, maar Verherstraeten heeft duidelijk de goede vorm te pakken. Kobe Vleminckx klokte ook al 10″15, maar eerder dan een limiet lopen gaat zijn aandacht momenteel uit naar fit geraken. Vleminckx scheurde op weg naar een WK-ticket voor de Belgian Falcons zijn hamstring tijdens de World Relays in Botswana. Zijn herstel verloopt wel voorspoedig, waardoor hij mag hopen op wedstrijden in juli. Zowel Verherstraeten als Vleminckx hebben in het verleden ook al getoond in staat te staan om de 20″38 te lopen die over 200m nodig is.

Als Emiel Botterman (PR: 10″28) zijn doorbraak van vorig jaar kan doortrekken, wordt ook hij mogelijk een pretendent. Op de 200m zijn de beste Botterman (PR: 20″70) en Amine Kasmi (PR: 20″66) zo’n drie tienden van het minimum verwijderd. Antoine Snyders toonde vorige week in Spa met een PR van 20″49 dat er absoluut rekening met hem gehouden moet worden voor de gevraagde 20″38.

Op de hoge horden zijn er al drie mannen die (virtueel) beslag leggen op een EK-ticket. Alleen beter doen dan de huidige nummer drie – Zeno Van Neygen met 13″43 – kan naar Birmingham leiden. Nolan Vancauwemberghe mag daar met zijn toptijd van 13″52 van dromen, maar moet in werkelijkheid richting 13″38. Hij is in tegenstelling tot Van Neygen geen belofte en moet dus aan een scherpere Belgische limiet voldoen.

Op de 400m zijn door de limiet van Sacoor alle vier de plaatsjes ingevuld. Florent Mabille, Robin Vanderbemden, Christian Iguacel of andere kandidaten moeten nu sneller gaan dan Sacoors 45″03 als ze zijn plekje nog willen bedreigen.

Belgische limiet milder dan Europese: Naast Belgische limiet ook naar Europese limiet of Road To Birmingham-positie kijken

Zoals vermeld is Zeno Van Neygen 99% zeker van een plaats op het EK. Hij heeft de nationale beloftenlimiet van 13″49 op zak en heeft ook een mooie marge op de Road To Birmingham-ranking. De Europese limiet van 13″40 zou het Belgische ticket helemaal garanderen. Een snellere landgenoot is dan het enige wat Van Neygen nog van het EK zou kunnen houden. Uiteraard is het ook mogelijk dat Van Neygen met een nieuwe toptijd Michael Obasuyi en Elie Bacari voorbijsteekt en één van hen op de hot seat zet.

Belofte Ibrahim Camara mag in de gaten gehouden worden op de 100m. Voor hem is de nationale U23-limiet 10″18, wat twaalf honderdsten onder zijn PR ligt. Om effectief in Birmingham te geraken zou ook wel 10″15, de Europese limiet, of een stijging op de Road To Birmingham-ranking nodig zijn. De razendsnelle junioren – Bright Otiora met zijn 10″18, Sam Van Dooren met zijn 10″24 of Rune Vandezande met zijn 10″28 – komen overigens niet in aanmerking. Belgian Athletics nam in de selectiecriteria een regel op dat junioren in geen geval geselecteerd kunnen worden. Reden daarvoor is het WK junioren dat enkele dagen voor het EK senioren plaatsvindt; en dat van de federatie via die regel de prioriteit krijgt.

Mimoun Abdoul Wahab heeft de beloftenlimiet van 49″34 in zijn kijkers en kwam vorige zomer al tot 49″57. Zijn rankingscore is nu al goed genoeg, maar voor volledige zekerheid heeft de laatstejaarsbelofte 49″00 nodig.

Noor Koekelkoren kan als belofte op de 100mH op zoek naar 12″89 in plaats van de 12″84 die voor senioren geldt, maar zou best 12″88 lopen om ook de Europese limiet te slechten. Haar rankingpositie is voorlopig namelijk nog niet sterk genoeg. Vorig jaar kwam ze tot 13″03, dit jaar moet ze nog aan haar campagne beginnen na een buitenlandse studiestage in Zweden. Medebelofte Steffi De Saegher staat er hetzelfde voor en toonde haar goede vorm op de Putbos Memorial Buyle door naar 13″10 te vlammen.

Kwalificatie aflossingsteams

De uitnodigingen voor de estafettes worden verdeeld op basis van de twee opgetelde beste tijden in de kwalificatieperiode. Op de afzonderlijke aflossingen voor mannen en vrouwen zijn er halve finales, wat betekent dat er 16 ploegen naar Birmingham mogen afzakken. Op de gemengde estafettes is er alleen een rechtstreekse finale. Alle Belgische ploegen staan hoog gerangschikt, maar op de gemengde aflossingen is de marge logischerwijs wat kleiner. De libellen van het gemengde 4x100m-team – die zichzelf op de World Relays tot de “Belgian Dragonflies” omdoopten – mogen maar één plekje wegzakken.