De CMCM Meeting in Luxemburg was een dubbel en dik geslaagde namiddag vanuit Belgisch perspectief. Naast de WK-limieten en het Belgisch record van Pieter Sisk en Elie Bacari lieten ook Mariska Parewyck en Laure Bilo zich opmerken. Allebei zetten ze straffe PR’s neer waarmee ze verder opklimmen in de hoogste regionen van de historische Belgische ranglijsten.
Over de WK-limiet en het BR van Elie Bacari kon u, net als over de WK-limiet van Pieter Sisk, eerder al alles lezen. Zij waren echter lang niet de enige landgenoten die naar het Grootherdogdom waren getrokken.
Eén van de uitblinksters op de CMCM Meeting was Laure Bilo. De 22-jarige pupil van Tine Bex trok de spikes aan voor 800m en mocht zich meten met een aantal vrouwen die over mondiale kampioenschapservaring beschikken. Bilo deed het goed in dat sterke veld en werd vijfde, maar kon achteraf vooral pronken met wat de chronometer aangaf.
Met 2’02″69 deed ze bijna anderhalve seconde af van haar PR en sprong ze naar de zesde plek op de Belgische all time ranking. Daar sluit ze aan achter Camille Laus. Deze nieuwe toptijd staat zelfs scherper dan wat Bilo tot nog toe in openlucht kon verwezenlijken. Team Runaround-trainingsmaatje Tibo De Smet werkte zijn eerste 800m van dit jaar af en werd vierde na 1’47″13. Het verschil met de nationale WK-limiet van 1’46″21 bedraagt nog een kleine seconde.
Mariska Parewyck kon niet achterblijven en bewees meteen dat haar beslissing om er nog maar eens een seizoen aan te breien de juiste was. De 37-jarige moeder van drie deed voor elk van haar dochters een seconde af van haar toptijd van vorig jaar. Ze kelderde haar PR van 4’13″18 tot 4’10″05 en wipt zo naar plaats vier in de all time ranking. Uiteraard scherpte ze ook haar masters-BR aan.
Op de vlakke 60m verschenen twee Rockets op het appel. In de reeksen waren Delphine Nkansa en Janie De Naeyer respectievelijk goed voor 7″31 en 7″38. Met name voor die tweede een opsteker, want De Naeyer besloop haar record tot op 5 honderdsten. Nkansa stootte door naar de finale, maar ging daar niet sneller.
Enkele uren later bezorgde Nkansa zichzelf alsnog een erg geslaagde dag. Vorig jaar werkte ze in Luxemburg voor het eerst sinds 2018 een indoor 200m af en liet ze een knappe 23″48 noteren. Dit keer deed ze nog drie honderdsten beter. De baanronde in zaal is uiteraard geen kampioenschapsnummer, maar Nkansa staat er wel mooi op plaats vier mee in de historische ranglijst.
Ook Christian Iguacel opende zijn seizoen glansrijk door meteen een PR neer te zetten. De Tornado klokte 46″69 op de 400m en pitste zo 1 honderdste af van zijn oude topchrono. In vergelijking met zijn eerste koers van vorige winter ging Iguacel nu een volle seconde sneller.
Noor Koekelkoren schoot eveneens sterk uit de spreekwoordelijke startblokken. Vorige week liep ze op de 60m al een fiks PR van 7″54 en zo verbeterde ze zich met ruim een tiende. Dit keer benaderde Koekelkoren in haar eerste hindernissenkoers meteen haar besttijd van 8″13 tot op 7 honderdsten. 8″20 is voorlopig de derde chrono uit haar carrière.
Op de 3.000m kregen we een ontmoeting tussen Ruben Verheyden en Ruben Querinjean. Verheyden sprak uit dat hij het BR van John Heymans (7’37″05) onder vuur wilde nemen, maar kon daar uiteindelijk geen aanspraak op maken. Het duel met Querinjean won hij wel knap. In een slotronde waarin beide heren zich voorbij gedubbelden moesten manoeuvreren, sleepte Verheyden de winst in de wacht. Hij finishte na 7’40″31 en miste zo op 4 tienden na een PR.
