Met de gemengde 4x100m erbij wordt het op aflossingenvlak drukker dan ooit op het EK in Birmingham. De Belgen zijn er op alle estafettes bij en hebben medaillekansen. Het ontbreken van Alexander Doom, Naomi Van den Broeck, Kobe Vleminckx en Cynthia Bolingo tast die enigszins aan, net als het atletiekpensioen van Imke Vervaet. Toch blijft er nog heel wat vuurkracht over en hoeven de ambities niet bescheiden te zijn.
Verenigde Tornados mogen zich aan flinke tegenstand verwachten bij titelverdediging
Beginnen doen we bij de Belgian Tornados, het team dat de Belgische atletiekfan kampioenschap na kampioenschap doet dromen van titels en medailles. In 2024 werden ze bij de hand genomen door individueel Europees 400m-kampioen Alexander Doom, maar hij staakte zijn seizoen om zijn hamstring tegen carrière-bedreigende schade te beschermen. “Een groot gemis’, dixit hoofdcoach Bram Peters. Met Daniel Segers is er ook nu wel weer een man bij die geregeld de 45-secondenbarrière doorbreekt. Twee bijkomende individueel geplaatsten, Jonathan Sacoor en Dylan Borlée, maken dat er wederom een team staat om ‘u’ tegen te zeggen.
Robin Vanderbemden was één van de Europese kampioenen van Rome, maar ziet wel dat al zijn teamgenoten dit seizoen al iets sneller gingen dan zijn seizoensbeste 46″19. Onder hen Florent Mabille (45″99), Julien Watrin (46″10) en eerstejaarsbelofte Adrien Quartier (46″14). Over die laatste had Bram Peters een grappig verhaal te vertellen: “Toen ik hem na het BK kwam vragen hoe zijn race was gegaan antwoordde hij ‘Goed, goed, en hoe ging het bij jou?’. Hij had nog geen idee wie ik was.” Het kwam de nieuweling op een amicale uitlachbeurt van zijn mede-Tornados te staan.
Opvallend is de intrede van 800m-man Eliott Crestan bij de Tornados. Hij maakte indruk op het BK door in 45″87 vierde te worden en zou – op basis van de seizoensranking – zijn plaats in de basis verdienen. Zijn ervaring met het bikkelen in een tactische koers doet vermoeden dat een aflossingsbeurt hem relatief gezien nog wat beter zou moeten afgaan dan een wedstrijd in gescheiden banen. Op de persconferentie zaterdag schonk hij wel klare wijn: eerst alles op de 800m en daarna kijken welke bijdrage hij aan de Tornados kan leveren.
In Rome waren de Belgen oppermachtig en gaven ze na twee van de drie beurten het stokje als eerste door om finaal ook te winnen. Zo’n dominant scenario lijkt dit keer onwaarschijnlijk. Frankrijk en Groot-Brittannië hebben op papier de snelste ploegen bij. De Fransen kunnen drie mannen opstellen die dit seizoen een sub-45″ liepen. Olympisch zilveren medaillewinnaar Matthew Hudson-Smith is het grote uithangbord van het Britse team en loopt in Birmingham op zijn thuispiste. De tijdelijke tribune die in het Alexander Stadium werd opgetrokken, kreeg zelfs zijn naam. Daniel Segers had op die uitdaging een gevat antwoord klaar: “Waar beter om de Britten te kloppen dan voor eigen volk?”
Bram Peters wees bovendien op de kracht van het hechte blok: “We missen met Doom een pillaar, maar onze sterke nummers nummers vijf, zes en zeven kunnen samen dekking geven in zijn afwezigheid. Deze ploeg heeft zoveel senioriteit: ze maken gewoon een stuk minder fouten dan andere landen die constant met nieuwe namen lopen. De traditie van dit team maakt dat ze vliegend ook nog net dat tikje extra kunnen in vergelijking met hun tijd uit de blokken.” Dat bevestigde Jonathan Sacoor: “Ik kan in een aflossing extra energie vinden. Dat komt voort uit de band die ik heb met deze mannen, onze verwachtingen ten aanzien van elkaar en de wetenschap dat ook zij er met volledige overgave staan.”
Cheetahs zonder druk of verwachtingen naar Birmingham na geplaagd seizoen
De Belgian Cheetahs zakken met getemperde ambities naar Birmingham af. Op zaterdag kwam daar ook nog het nieuws bij dat Naomi Van den Broeck uiteindelijk niet afreisde. Zij was eerst lang out was met een kuitblessure en vervolgens een beschadigde ze een enkelligament. Daardoor moest ze al verzaken aan haar 400m hordenticket en uiteindelijk bleek ze ook nog niet fit genoeg om een rol te spelen in de aflossingen..
Het afscheid van de intussen hoogzwangere Imke Vervaet is zonder meer een aderlating voor de bronzen medaillewinnaars van 2024. Cynthia Bolingo, in haar beste vorm de snelste actieve Cheetah, zette haar seizoen stop nog voor het echt kon beginnen. Helena Ponette verkeert wel in absolute topvorm, maar is de enige die deze zomer onder 53 seconden dook. Dat deed ze met 50″80 wel heel ruim. Ilana Hanssens doorbrak die grens ook in het indoorseizoen en is groeiende na een hamstringscheur die haar voorbereiding ernstig verstoorde. Outdoor kwam ze voorlopig tot 53″01.
Paulien Couckuyt – sneller dan ooit op de horden – liep simpelweg nog geen vlakke 400m, maar zal ongetwijfeld een betekenisvolle bijdrage kunnen leveren aan de teamprestatie. Haar eerste focus ligt wel volledig op dat individuele nummer. Camille Laus, Kylie Lambert en Isalie Vandael zijn de overige Cheetahs. Kapitein Laus – die zelf ook een 800m af te werken heeft – stelt nooit teleur als ze in actie komt voor ‘haar’ Cheetahs, het project dat ze in 2018 mee uit de grond stampte.
Waffles mengen zich met B-team in onvoorspelbare strijd met andere B-teams
De gemengde 4x400m, waarin België met een sterke opstelling brons pakte op het EK in Rome, is bijna niet te voorspellen. Bram Peters maakte wel duidelijk dat de mixed relay op dit toernooi geen prioriteit heeft: de atleten krijgen dit keer het vertrouwen om in de eerste fase van het toernooi alles op hun persoonlijke doelen in te mogen zetten: “Normaal is de mixed relay wel een prioriteit en dat zal ze in de toekomst ook weer zijn, zeker op de Olympische Spelen. Nu zorgen de omstandigheden voor een goed moment om iedereen op zichzelf te laten focussen. Het wegvallen van Imke Vervaet is daarin belangrijk, zij was een garantie op supersnelle aflossingsbeurten.”
De rechtstreekse finale staat in de eerste avondsessie gepland en ligt zo pal in het vaarwater van al wie individuele ambities heeft. De reeksen en halve finales van de 400- en 800-meters staan namelijk op maandag en dinsdag geprogrammeerd. Daniel Segers, Helena Ponette, Dylan Borlée, Jonathan Sacoor, Paulien Couckuyt en Camille Laus hebben dus allemaal een afweging te maken. Peters leek uit te sluiten dat jongens met individuele wedstrijden de gemengde aflossing zouden lopen, Carole Bam wilde bij de Cheetahs het gesprek nog aangaan met de atleten.
De kanttekening is dat ook de toplanden waarschijnlijk geen A-teams met namen als Femke Bol, Lieke Klaver, Matthew Hudson-Smith of Charlie Dobson zullen opstellen. Het ziet er wel naar uit dat Noorwegen vol zal inzetten op de gemengde aflossing. Karsten Warholm gaf aan dat hij zijn land een eerste estafettemedaille wil bezorgen en kan met Henriette Jaeger langs vrouwelijke zijde op een klepper van formaat rekenen.
Falcons zonder Vleminckx, maar wel met Verherstraeten en een sterkere ruggengraat (reeksen en finale op zaterdag 15 augustus)
De Belgian Falcons (4x100m mannen) zetten de zomer formidabel in door zich met een Belgisch record van 38″40 voor het WK van 2027 te plaatsen tijdens de World Relays. De grote domper op de feestvreugde was toen het uitvallen van Kobe Vleminckx, die na een beloftevol begin van zijn revalidatie enkele weken geleden toch zijn seizoen moest beëindigen. Ook kopman Simon Verherstraeten kampte met een kuit- en hamstringblessure, maar toonde zich wel net op tijd fit door in Oordegem 10″12 te klokken.
Tegenover het ontbreken van Vleminckx staat een stevige versterking in de breedte. Antoine Snyders was goed voor 10″20, Emiel Botterman voor 10″25, belofte Ibrahim Camara voor 10″26, Amine Kasmi voor 10″27 en Cédric Verschueren voor 10″30: allemaal PR’s van de jongste maanden. Eender welk team dat aan de start verschijnt, zal dus bestaan uit vier jongens in vorm.
De Falcons werden in Rome vierde en zien dat er nu opnieuw drie à vier andere landen genoemd worden voor de medailles. De Britten hebben naast snelle atleten op de startlijst ook een enorme traditie op dit nummer, maar blonken de voorbije jaren vooral uit in mislukte stokwissels. Duitsland heeft dan weer de snelste seizoenschrono staan en mag samen met het thuisland de topfavoriet genoemd worden. Let ook op de Nederlanders die, indien allemaal fit, drie heren met een 10″0 achter hun naam kunnen opstellen. Titelverdediger Italië mist slotloper Filippo Tortu, maar heeft met Marcell Jacobs wel een unieke troef in handen. Zeker nu de olympische kampioen van 2021 na enkele moeilijke jaren zijn snelste benen teruggevonden lijkt te hebben.
Rockets bijna allemaal in recordvorm, kan het beter dan de zesde plaats van Rome? (reeksen en finale op zaterdag 15 augustus)
Wat de mannen van de Falcons dedenn kon ook bij de vrouwen van de Rockets waargenomen worden: gevoelig aan kracht winnen in de breedte. De BK-finale, met vijf vrouwen sneller dan 11″30, was daar het beste bewijs van. Delphine Nkansa en Rani Rosius doken dit seizoen allebei onder 11″2, Rani Vincke en Janie De Naeyer klokten PR’s van respectievelijk 11″21 en 11″29. Met drie basispionnen op vier die de voorbije weken een persoonlijk record lukten is het geen overdrijving om te stellen dat de Rockets er nog nooit zo goed voor stonden als nu. Camille Sonnevile sprintte in haar eerste jaar als belofte al 11″35 en zag dat beloond met een plek in de EK-selectie. Ook Lotte Van Lent versterkt de gelederen.
Twee jaar geleden werden de Rockets zesde in de EK-finale. Even goed of beter doen lijkt een mooie doelstelling. Team GB is ook hier één van de favorieten. Met Amy Hunt, Imani Lansiquot, Daryll Neita en Dina Asher-Smith loopt de selectie over van de individuele klasse. De Zwitsers hebben met Geraldine Di Tizio-Frey een individuele sub-11″ in hun rangen en kunnen daar drie pionnen met een 11″0 of lage 11″1 achter hun naam naast zetten. De Duitsers wonnen de voorbije twee jaren dan weer eremetaal op het WK en de Olympische Spelen.
Dragonflies debuteren in inaugurale mixed 4x100m
Breng het beste van beide werelden samen en de Belgian Dragonflies moeten op de gemengde 4x100m ook een mooie prestatie kunnen afleveren. De rechtstreekse finale vindt op de allerlaatste dag plaats, waardoor deze gemengde aflossing – anders dan de mixed 4x400m in het begin van de week – niet voor agendaconflicten zorgt. Als de snelste Belgische sprinters het toernooi goed hebben doorstaan kunnen ze hier nog een laatste keer de krachten bundelen. Het nummer is nieuw op het EK, maar is vanaf nu wel een integraal deel van elk kampioenschap dat er nog aankomt. Met oog op de Olympische Spelen van 2028 wordt het een eerste graadmeter.
