Het vervallen van de nationale selectiecriteria afgelopen week had gunstige gevolgen voor een twintigtal landgenoten. Toch leefde bij veel toonaangevende Belgische atleten het gevoel dat de onduidelijkheid voor chaos had gezorgd waar rust had moeten heersen op tien dagen van de start van het EK. De limieten vervielen, maar het was lang onduidelijk wie dan allemaal alsnog geselecteerd zou worden. “Iedereen” was uiteindelijk het antwoord, maar omvatte dat ook atleten die gaandeweg nog het rankingquotum zouden binnenkomen? Blijkbaar niet, ingevolge de keuze van Belgian Athletics om een lijn te trekken voorafgaand aan de uitzuivering van de ranking. Als die lijn niet was getrokken hadden Belgische atleten kunnen opschuiven dankzij terugtrekkingen van buitenlandse atleten. Rani Vincke dacht na het verdwijnen van de limieten ze via haar sterke rankingscore nog geselecteerd zou worden, maar uiteindelijk bleek ze al op 29 juli uit de ranking geschrapt te zijn. Bijzonder, want volgens de publieke schriftelijke selectiecriteria werd de rankingpositie geëvalueerd op 30 juli. De verklaring daarvoor is een interne regel die weliswaar nergens openbaar te lezen stond. Bekijk hieronder een interview met Vincke en lees haar open brief.
Ter referentie, de relevante bepaling in de selectiecriteria:
“Individuele atleten kunnen zich kwalificeren door tijdens de kwalificatieperiode de onderstaande minima te behalen en op 30/07/2026 geklasseerd te zijn met de status “qualified by …” (zie “Road to Birmingham”).
Open brief: “Wanneer regels veranderen, moet de toepassing ervan toch consequent blijven?”
“Ik heb even getwijfeld of ik hierover iets naar buiten wilde brengen, omdat ik liever op de piste antwoord geef. Toch voelt zwijgen in dit geval niet juist. Wat er de afgelopen dagen is gebeurd rond de selectie voor het Europees kampioenschap, roept bij mij te veel vragen op over de manier waarop de eigen, laattijdig veranderde richtlijnen van Belgian Athletics worden toegepast.
Laat me daarom eerst de feiten op een rij zetten.
De selectiecriteria voor het Europees kampioenschap werden slechts drie dagen voor het afsluiten van de kwalificatieperiode versoepeld. Die versoepeling kwam er nadat er veel heisa was ontstaan rond een eerder gemaakte uitzondering. Daar wil ik nu niet verder op ingaan, want daar is ondertussen al voldoende over gezegd en geschreven. Wat voor mij wél relevant is, zijn de criteria die daarna officieel werden aangepast.
In de geüpdatete selectiecriteria stond 30 juli als deadline om in de Road-To-Birmingham-ranking te staan als “qualified by world rankings”.
Op 29 juli omstreeks 15u30 stond ik in die ranking als “next best”. Met mijn 1167 ranking points stond ik op dat moment op een positie die nodig was om in aanmerking te komen wanneer er plaatsen zouden vrijkomen.
En dat gebeurt nu eenmaal.
Afzeggingen, blessures en dergelijke zorgen ervoor dat rankings in de laatste dagen en zelfs uren kunnen verschuiven. Mijn ranking zou diezelfde dag – 29 juli – nog veranderen naar “in world rankings quota”, om vervolgens op 30 juli naar “qualified by world rankings” te gaan.
Dat is geen theoretisch scenario. In het verleden zijn er ook atleten op die manier via de ranking gekwalificeerd. Met de laattijdige versoepelingen die uiteindelijk werden doorgevoerd, zou dat in mijn geval dus eveneens het gevolg zijn geweest.
Maar dan gebeurt er iets vreemds.
Amper twee uur later, op 29 juli omstreeks 17u30, verscheen er een geüpdatete versie van die ranking. Op basis van de wijzigingen in de ranking zou ik op dat moment zelfs zijn opgeschoven naar de 34e plaats. Toch was ik niet langer terug te vinden in de ranking. Ik ben dus één dag vóór de deadline die Belgian Athletics zelf in de geüpdatete selectiecriteria had vastgelegd, al uit de ranking verwijderd.
Mijn trainer heeft hierover op 29 juli telefonisch contact opgenomen met de federatie. Daarin werd vervolgens aangegeven dat de situatie toch wat anders in elkaar zat en verwees naar een kanttekening die blijkbaar niet in de richtlijn zelf stond. Daarbij werd gesteld dat “de lat niet nog lager zou worden gelegd” en “er een lijn moest worden getrokken”.
Uit de reactie van Belgian Athletics achteraf begrijp ik nu dat er vóór die officiële deadline door de selectiecommissie van Belgian Athletics een eigen “cut-off” werd gehanteerd. Volgens Belgian Athletics was die ruimer dan de oorspronkelijke criteria van European Athletics, maar viel ik ook buiten die bijkomende Belgische cut-off.
Daarmee verschuift mijn vraag echter niet. Integendeel.
Als er vóór de officiële deadline een bijkomende interne cut-off werd gehanteerd die bepalend was voor het al dan niet in aanmerking komen van een atleet, dan vind ik het moeilijk te begrijpen waarom die cut-off niet duidelijk terug te vinden was in de geüpdatete selectiecriteria.
Voor mij blijft daarom één fundamentele vraag over: welke regel was op dat moment precies van toepassing?
De geüpdatete selectiecriteria gaven 30 juli als deadline. Ik stond op 29 juli nog binnen de gevraagde ranking. Toch werd ik op 29 juli al verwijderd.
Als er bijkomende voorwaarden of een interne cut-off waren die maakten dat die deadline voor bepaalde atleten eigenlijk niet gold, dan lijkt het mij niet meer dan logisch dat die vooraf duidelijk en transparant worden gecommuniceerd.
Anders ontstaat er een selectieprocedure waarbij de geschreven criteria voor iedereen zichtbaar zijn, maar de daadwerkelijke toepassing ervan blijkbaar afhankelijk kan zijn van bijkomende, intern bepaalde voorwaarden.
En dat vind ik moeilijk te rijmen met een eerlijke en transparante selectieprocedure.
Om terug te komen op “de lat niet nog lager willen leggen” én “het willen trekken van een lijn”, zijn er nog enkele elementen die ik hierbij wil benoemen.
Zo worden atleten opgeroepen die momenteel met een blessure kampen, simpelweg omdat zij gunstiger in hun ranking staan of stonden dan ik.
Ik wil absoluut niet met de vinger wijzen naar andere atleten. Zij kunnen niets doen aan de manier waarop de selectie wordt georganiseerd en verdienen hun plaats wanneer zij aan de voorwaarden voldoen.
Mijn probleem ligt hoofdzakelijk bij de inconsistentie in de toepassing van de criteria.
Want als de ranking het objectieve criterium is, waarom wordt er dan bij mij verwezen naar het principe dat “de lat niet nog lager zou worden gelegd”, terwijl andere atleten op basis van hun ranking wél worden opgeroepen, ondanks het feit dat hun actuele vorm onbekend is?
Het aantonen van vormbehoud — bijvoorbeeld door deelname aan het Belgisch kampioenschap — staat bovendien expliciet nog steeds in de selectiecriteria.
Er is daarbij nog een element dat volgens mij onvoldoende wordt meegenomen in deze discussie. Misschien is het algemeen minder relevant, maar voor mij persoonlijk is het van belang.
Het niveau op de Europese vrouwensprint ligt bijzonder hoog. De breedte en kwaliteit van het deelnemersveld zorgen ervoor dat ranking points op de sprint niet zomaar één op één vergeleken kunnen worden met andere disciplines. Om dat enigszins te kaderen: met mijn 1167 ranking points zou ik bij de 100 meter mannen op de 25e plaats zijn geëindigd in de ranking.
Daarnaast liep ik dit seizoen 11.21, slechts drie honderdsten boven de Europese limiet. Er zijn atleten die op dit moment gunstiger gerankt staan dan ik, maar die tegelijkertijd verder van hun respectievelijke limiet verwijderd zijn.
En ook wanneer we de ranking points en dergelijke volledig buiten beschouwing laten, blijft hetzelfde beeld bestaan. Op de zuivere Europese toplijst van dit seizoen sta ik eveneens hoger dan enkele atleten die wél geselecteerd zijn.
Dat alles maakt de uitspraak dat “de lat niet nog lager zou worden gelegd” voor mij des te opmerkelijker.
Want waar ligt die lat dan precies? En wordt die lat voor iedereen op dezelfde manier toegepast?
En opnieuw: als de bedoeling is om de ranking als objectief criterium te hanteren, dan moet die ranking ook effectief het uitgangspunt blijven wanneer er plaatsen vrijkomen.
Daar komt voor mij persoonlijk nog iets bij wat deze situatie persoonlijk extra wrang maakt. Ik zal sowieso op het EK aanwezig zijn als lid van de Belgische 4x100m-estafetteploeg. Ik ben er dus hoe dan ook om mijn land te vertegenwoordigen. Een individuele deelname zou voor de federatie bovendien nauwelijks tot geen bijkomende kosten met zich meebrengen.
Het voelt dan bijzonder vreemd dat ik het stokje voor mijn land wel mag doorgeven, maar dat ik, terwijl ik er toch al ben, niet de kans krijg om individueel de 100 meter te lopen. Zeker wanneer ik zonder die tussenkomst op 29/7 wel gewoon in de ranking had gestaan op 30/7 én als je daarbij ook nog eens naar de objectieve cijfers kijkt, vind ik dat wat moeilijk te plaatsen.
Ik vraag geen voorkeursbehandeling. Ik vraag ook niet om de regels speciaal voor mij te veranderen. Dat een selectieprocedure streng is, daar kan ik mee leven. Ik heb op die manier al vaker een individuele selectie mislopen en heb me daar altijd bij neergelegd.
Ik blijf nu vooral achter met veel vragen: Waarom werd ik op 29 juli uit de ranking gehaald terwijl 30 juli als deadline werd vastgelegd? Welke criteria werden daarbij precies toegepast? Wanneer werd de bijkomende Belgische “cut-off” bepaald? En waarom werd die niet vooraf duidelijk gecommuniceerd?
Ik vraag dus enkel dat de regels die Belgian Athletics zelf opstelt, consequent, transparant en voor iedereen op dezelfde manier worden toegepast. Een selectie verliezen omdat de regels onderweg anders worden geïnterpreteerd, is gewoonweg niet eerlijk.
Ik en vele anderen werken dag in dag uit hard om op dit niveau te komen. Ikzelf probeer er telkens te staan op het moment dat het ertoe doet, en ik stond nu ook in die ranking. Dat ik uiteindelijk niet geselecteerd ben, kan ik sportief verwerken. Ik ben allesbehalve aan mijn eindstation. Maar dat ik de kans om de procedure tot de officiële deadline van 30 juli te doorlopen blijkbaar niet heb gekregen, vind ik veel moeilijker te aanvaarden.
