Op het KvV afgelopen zondag herschikte Kwinten Cools de Belgische atletiekarchieven. De DCLA-atleet stootte zijn kogel naar 19m05 en werd daarmee nationaal recordhouder in zaal. Cools legt uit hoe die topprestatie ook voor hemzelf als een verrassing kwam. Verklaringen vindt hij bij extra rust en de stevige concurrentie.
Eerst even twee dagen terug: op het Vlaams kampioenschap in de Gentse Topsporthal leek het kogelstoten bij de mannen uit te draaien op een overwinning voor Andreas De Lathauwer. De man van Vlierzele Sportief ging al aan de leiding en verbeterde zich in de voorlaatste ronde tot 17m99, goed voor een marge van bijna een meter op nummer twee Kwinten Cools. Die had echter een fenomenale worp opgespaard voor de laatste ronde. Cools rondde voor het eerst de 19m-kaap en kwam uit bij 19m05, goed voor een BR indoor en de derde Belgische prestatie ooit; outdoor inbegrepen.
Die straffe stoot kwam als een verrassing gezien zijn voorbereiding: “Ik ben in december beginnen werken, waardoor ik minder tijd heb om te trainen. In de week voor het Vlaams bijvoorbeeld maar twee keer. In het begin was de combinatie met het werk wel wat zoeken, maar ondertussen gaat het al beter. Ik moet efficiënter met mijn tijd omgaan in de gym en de ruimte voor techniektraining is ook kleiner geworden.”
“Ergens is het moeilijk om deze prestatie te plaatsen: al die jaren dat harde trainen en dan blijkt nu dat minder trainen tot verder gooien leidt. Op het PK hadden we wel al gemerkt dat ik er niet slecht voor stond: normaal gaat dat bij mij nooit goed, maar nu wierp ik daar al 17m.” Cools ziet twee verklaringen voor zijn onvoorspelde topvorm: “Blijkbaar is dat allemaal geen ramp. Ik denk dat de rust mij goed doet en de concurrentie was zondag heel sterk aan het gooien.”
Het BR kwam zelfs zo onverwacht dat de DCLA-man eerst niet doorhad dat hij het had neergezet. “Op papier was het een rare wedstrijd. Ik gooi allemaal nullen, één keer 17m06 en dan dat BR. Andreas was zo sterk aan het gooien dat ik mezelf moest pushen en daardoor technische foutjes maakte. Gelukkig was die laatste worp wel helemaal perfect. Niet dat ik het meteen voelde. Ik raakte de kogel best oké, maar omdat je nog in de draaibeweging zit zie je hem niet landen. Ik twijfelde zelfs of hij 18m was en daarmee voldoende zou zijn om Andreas te passeren. Plots zag ik de jury richting 19m wandelen en nog in die besefperiode begon iedereen me ook te zeggen hoe ver hij wel niet was. Ik schrok niet per se door de afstand, want ik wist dat ik die in mij had, maar wel omdat de worp niet zó goed aanvoelde.”
“Die 19m was al lang een doel. Je wilt altijd naar een volgende grens toewerken.” Ook het 50 jaar oude BR in alle omstandigheden, de 19m34 van Georges Schroeder uit 1976, komt nu wel heel dichtbij. “Eigenlijk droom ik daar al van sinds ik mijn PR op 18m31 bracht. Op dat moment werd het verschil een meter en begon het haalbaar te lijken.”
Cools is niet de enige gegadigde voor dat BR. Twee jaar geleden spraken we Cools al samen met De Lathauwer. Intussen staan er met Alexander Anthonissen en Robbe Van Hoorde nog twee beloften klaar om Schroeder van de troon te stoten. “Zondag had je voor een top 8 op het Vlaams kampioenschap meer dan 15m30 nodig. Het niveau is ongezien hoog op dit moment en als je bij wilt blijven met de top moet je zelf ook steeds verder gooien.”
