Home » Nieuws » Nationaal » Wie blonk individueel uit tijdens de Structabo CrossCup Relays? [uitslagen]
Simon Debognies - Foto: Peter Wagemans

Wie blonk individueel uit tijdens de Structabo CrossCup Relays? [uitslagen]

De Structabo CrossCup Relays in Gent trokken vandaag het veldloopseizoen op gang. De focus lag in Gent uiteraard op het collectieve, maar de tussentijden geven hier en daar wat inzichten in verband met de waardeverhoudingen. Al moet u die tijden met een korrel zout nemen, aangezien de positie waaruit je als atleet vertrekt enorm veel belang heeft. Wij lijsten voor u de meest opmerkelijke individuele prestaties op.

Senioren Vrouwen 1000m

Vanessa Scaunet en Camille Muls – Foto: Peter Wagemans

De startloopsters bij de vrouwen krijgen wel nog een echte wedstrijd voorgeschoteld, aangezien het hele pak hier samen op gang geschoten wordt. Vanessa Scaunet toonde zich vorig jaar al als specialiste ter zake. Dat herhaalde ze vandaag. Met een kleine temporisering voor het ingaan van de zandbak en een dito versnelling bij het uitkomen van die bewust zandbak legde ze iedereen het zwijgen op. De atlete van CABW deed 3’00 over de kilometer. Camille Muls van RESC deed slechts twee seconden langer over die afstand. Hanne Pardaens van het gemengde team ACP-ACW volgde drie seconden na Muls.

Senioren Vrouwen 1500m

Na de eerste stokwissel is het ieder voor zich. De ontstane bressen zijn voor sommige atleten ideaal om van mikpunt naar mikpunt te lopen. Anderen vergalopperen zich op die manier. Voor de persoon aan de leiding is het vaak kwestie om een tijdrit te lopen. Experte in dat geval bleek Stephanie Barnes. De atlete van CABW haspelde het parcours af in een indrukwekkende 4’23. Febe Pardaens van het gemengde team ACP-ACW gaf vier seconden toe op de snelste tijd van Barnes. Een onverwachte derde wordt hier Britt Vanthillo, die met 4’28 één seconde trager bleek dan Pardaens. ‘Good old’ Veerle Dejaeghere, 45 jaar ondertussen, moest slechts 12 seconden toegeven op de besttijd van Barnes. Wat goed is voor de zevende tijd van alle atletes.

Senioren Vrouwen 3.000m

De snelste vrouw op de 3.000m: Hanna Vandenbussche – Foto: Peter Wagemans

De slotafstand is vaak de afstand waar de grote kanonnen elkaar ontmoeten, al dan niet letterlijk. Opvallend hierbij is alvast het feit dat het winnende team, CABW, met Imana Truyers ‘slechts’ de zevende tijd noteerde met 9’39. Straffer nog: geen enkele slotloopster van het podium zou ook op individueel vlak op het podium staan. Sofie Van Accom kwam met haar 9’29 daarvoor nipt te kort. De snelste tijd was verrassend weggelegd voor Hanna Vandenbussche, die met AVR beslag legde op de vijfde stek. In de virtuele strijd om de winst blijft ze Hanne Verbruggen en Nina Lauwaert voor met respectievelijk twee en vijf seconden. Vandenbussche deed met 9’23 wel ruim beter dan pakweg Truyers, al moeten we dat nuanceren aangezien Truyers de tijd nam om te vieren aan de finish en bovendien controlerend kon lopen.

Senioren Mannen 1500m

Valere Hustin – Foto: Peter Wagemans

De start bij de mannen is berucht, niet altijd in goede zin. Elk jaar zien enkele teams hun teamgenoten vallen. Dat was opnieuw het geval, met ook ene Robin Hendrix op de grond. Hendrix, die tot het winnende trio behoorde, begon daardoor aan een verschroeiende inhaalrace. Hij zou alsnog de stuk als vijfde afgeven, waardoor hij wel eens de snelste man in de koers zou kunnen geweest zijn, ware het niet dat hij gedwongen werd om het gras van Blaarmeersen van dichtbij te bestuderen. Valère Hustin, Maxime Delvoie, Eliott Crestan, Pierre-Antoine Balhan en Aaron Botterman toonden zich nipt sneller dan Hendrix. Met 3’43 bleek Hustin de ultieme snelheidsduivel. De rest volgde op een handvol seconden. Het team van DAMP, met Hustin als startloper zou uiteindelijk als 41ste finishen. Een vaststelling is ook dat specialisten van de dubbele baanronde het vaker beter doen tijdens de 1500m dan de pure 1500m-specialisten. Al moet ook die vaststelling genuanceerd worden, aangezien de specialisten op het langere werk vaker voor de dubbele of de drievoudige afstand opteren.

Senioren Mannen 3.000m

De 3.000m is traditiegetrouw dé afstand van Simon Debognies. Dat was dit jaar niet anders. Met 7’54 zette de belofte van OEH een richttijd van formaat neer. Jeroen D’hoedt kan zich optrekken aan een knappe tweede stek met 8’00. Pieter Claus deed nog eens vijf seconden meer over de drie kilometer, maar daarmee was de atleet van EA achteraf uitermate tevreden. De 8’10 van Ali Hamdi, vorig jaar mag er eveneens wezen. Kevin De Kerpel van ROBA haspelde het parcours in dezelfde tijd af, wat de basis zou zijn voor de derde plaats in de eindklassering. Daarna werden de verschillen kleiner met een pak atleten tussen 8’10 en 8’20.

Senioren Mannen 4.500m

Dame Tasama – Foto: Peter Wagemans

Het werd wederom uitkijken naar wie zich tot de snelste man kroonde op de afsluitende 4,5 kilometer. Die eer was weggelegd voor Dame Tasama met een chrono van 12’20. Opvallend: het VAC van Tasama eindigde pas op een 12de stek. Lander Tijgat voelde zich beter dan hij zelf verwachtte. Dat vertaalde zich ook in zijn chrono van 12’23, ronduit indrukwekkend voor de man die terugkeerde naar EA, de club waar zijn hart ligt. Die club zou de duimen moeten leggen tegen het OEH van Isaac Kimeli. Kimeli zou met zijn 12’25 nog net op het individuele podium finishen, al had de Belgische kampioen in het veld ook kunnen doorstomen naar de finish. Kimeli opteerde voor een ode aan de veldloopfans. Nick Van Peborgh had de vierde tijd van de deelnemers met 12’28 en dat ondanks zijn recente deelname aan de marathon van Berlijn.

Kortom: de snelste lopers bevinden zich niet altijd in de beste teams, waardoor het vanop het parcours niet altijd even simpel is om uit te maken wie de snelste man/vrouw van de dag is. Al mag het gezegd worden: de Relays waren opnieuw een gigantisch succes.

Organisator Jos Van Roy liet achteraf weten dat er maar liefst 3558 deelnemers waren aan alle races van de dag. Goed voor een stijging van 10%!

De volledige uitslagen kan u hier raadplegen.

Geef een reactie